Predavači: dr Milica Milosavljević, dr Jelena Ljubičić, dr Snežana Anđelković, specijalisti hematologije.
Mijelom predstavlja maligni tumor koji se karakteriše prekomernom produkcijom plazmocita i posledičnim lučenjem specifičnog M proteina. Tačan uzrok nastanka multiplih mijeloma nije u potpunosti poznat, ali se pretpostavlja da postoji genetska predispozicija, kao i delovanje brojnih faktora sredine, poput zračenja, infekcija, upalnih procesa. Statistički podaci pokazuju da multipli mijelom predstavlja oko 10% hematoloških kancera i javlja se otprilike na 4 osobe od 100 000 ljudi opšte populacije. U pitanju je malignitet koji se najčešće javlja kod osoba oko 60 godina starosti, čulo se na ovom predavanju,
-Obično se pacijenti javljaju zbog čestih, ponavljanih urinarnih i respiratornih inefekcija, žale se na opštu slabost, malaksalost, bolove u kostima ili se javljaju ortopedu jer imaju patološke frakture, obično kičmenih pršljenova, rebara, karlice, kukova. Važno je uraditi u tom slučaju laboratoriju kada su najčešće povišeni sedimentacija, ukupni protein, kalcijum, anemija hronične bolesti, uz normalnu alkalnu fosfatazu. Kasnije, ako se i najmanje posumnja na mijelom, takvog pacijenta treba uputiti hematologu, objasnila je dr Jelena Ljubičić, dodajući da u kraljevački nefrolozi već odavno u sklopu svojih protokola za dijagnostiku nefrotskog sindroma, koji može da bude jedna od prvih manifestacija mijeloma, uvek misle na mijelom i uvek traže dodatne analize.
Terapija je hematološka tj. onkološka. Postoji više protokola za lečenje, ali sve zavisi od toga koliko pacijenti imaju godina, koji je stepen komorbiditeta, oštećenja bubrežne funkcije. Takođe, transplantacija koštane srži je veoma bitna u terapijskom prisutpu obolelih od multiplog mijeloma, što značajno može da produži život ovih bolesnika.
-Mijelom možemo da pretvorimo u hroničnu bolest savremenom terapijom. Mijelom se ne može izlečiti, ali se može pretvotiti u horničnu bolest sa zadovoljavajućim kvalitetom života bolesnika. Ono što otežava život su brojne frakture i što su ti pacijenti teško pokretni, rekla je dr Ljubičić.
Zato je važno da kod tih pacijenata fizikalna terapija da bude češće zastupljena.
